Tekst opublikowany w marcowym "Dialogu", miesięczniku poświęconemu dramaturgii współczesnej. Poproszono mnie o odpowiedź na trzy pytania: Co rózni polski hip-hop od amerykańskiego? Jak manipuluje się hip-hopem? Czy kokietowanie polskich hiphopowcówe przez massmedia i zapraszanie ich na salony jest zawłaszczaniem i oswajaniem buntu, a więc odbiera im siłę oddziaływania? "W Ameryce hip hop ma korzenie buntu, protestu. U nas przez chwile wydawało się, że chodzi o to samo, szybko jednak hip hop stał się tylko marketingowym zjawiskiem. Hip hop wkroczył na salony, jeśli takowe w ogóle w Polsce istnieją. Ze zdumieniem widziałem jak bunt, protest staje się tylko fasadą do rautów, brylowania na bankietach gwiazd polskiego hip hopu. Kasa, kasa. Polski hip hop jest wydmuszką amerykańskiego hip hopu. W większości polscy wykonawcy naśladują, wręcz małpują amerykański hip hop. W Polsce hip hop sprowadził się już tylko do ubrań. Do niedawna „trendy” było mieć sznyt hip hopowy – spodnie z krokiem, bluza, smycz. Sprowadzenie w mediach hip hopu do zakręcenia się na głowie breakdancerów przez papieżem jest najlepszym podsumowaniem, co hip ...