Wcześniejszy wyjazd. Odwożę Mamę, która jednak nie zostanie u mnie na świętach.  Nie było nawet początku ani końca Wigilii, tylko coś pomiędzy nią. Wychodzi na to, że Święta spędzam w drodze.

Trzy godziny w Elblągu. Krótko tłumaczę córce, dlaczego nie znoszę powrotów do Elbląga. Ona musi przyjeżdżać do mnie, do Warszawy. Rodzinne miasto nie musi oznacza wspomnień, do których chce się wracać . To jest za długa historia. Każda minuta w tym mieście przyprawia mnie o mdłości. Córka udała, ze rozumie.