„Przychodzą i mówią, tu są pieniądze i chodźmy do łóżka. Powiedzmy, że je przelecę, pewnie więcej tu nie wrócą. Uprawiając seks osiągają swój cel. Nie mogę zaoferować nim nic więcej  (…) Choć pracujemy przede wszystkim ciałem, sprzedajemy przede wszystkim marzenia” – mówi host, męski rodzaj hostesy z nocnego klubu, męskiej prostytutki, w dokumencie „Złodzieje serc z Osaki” (reżyseria Jake Clennell).

Film zaprzecza poprawnemu głoszonemu przez media wizerunkowi prostytucji. Tutaj obie strony są ofiarami, nie tylko prostytutki, ale i klienci. Większość klientek hostów to dziewczyny sprzedające swoje ciało za pieniądze.

„ Tak, jestem zadowolona, nawet jeśli kupuję szczęście” – mówi klientka, zajmująca się w swoim codziennym życiu prostytucją, wynajmująca na noc hosta.