Zakończyłem pierwszy pełny dzień zdjęciowy filmu „Pedofile.” Skopany samochód, obrzucanie kamieniami, potem kolejne przejawy agresji. Działo się to w centrum miasta, na ulicy monitorowanej kamerami policyjnymi. I co na to nasze organa prawa i sprawiedliwości? Nic. Zostaliśmy z ekipą pozostawieni sami sobie. Panowie z komendy stołecznej, w najnowocześniejszym centrum dowodzenia,  spokojnie sobie patrzyli. Dla nich nie ma sprawy. A może chodzi o coś więcej, „niech chłopakom odechce się grzebać w temacie, który niby to załatwili robiąc sprawę tzw. „Dworca centralnego”?  W sądzie w Warszawie zarejestrowałem to, że chroni się przede wszystkim oskarżonych. Fotoreporter udający się na rozprawę pedofilów z dworca centralnego po raz pierwszy spotkał się z tym, że chciano wziąć do depozytu jego aparat fotograficzny. To druga napaść na moją ekipę filmową. Chociaż jak banda kiboli i gangsterów weszła po premierze „Klatki” do Multikina i chciała mnie z niego wywlec, a potem napadli na koproducenta i zespół PC Park na ulicy  Puławskiej, nie powinienem się niczemu dziwić. Tamto zdarzenia także pozostało bez konsekwencji. To kraj, w którym napada się jak w Rosji na ekipy filmowe, reżyserów, dziennikarzy. Na szczęście jeszcze się ich nie morduje. Panie Kalisz, może tak czas powiedzieć wprost, że swoją osobą glejtuje Pan rosyjskie normy bezpieczeństwa.