|
Daleko, bardzo daleko odlatują ptaki, 1987r., Elbląg
Daleko, bardzo daleko
odlatują ptaki
Maluję temperą.
Nikt nie wie ile rozpaczy
jest w błękicie nieba.
Na policzkach czuję ciepło
łez.
Jest ich tak dużo,
że mogę maczać w nich pędzel.
Maluję starca,
siedzącego samotnie naławce.
Gdzieś w dali...
Daleko, bardzo daleko odlatują ptaki
w poszukiwaniu...
(Czasami ma się ochotę z kimś
porozmawiać)
Gdzieś pęka gwiazda.
Wokół cisza
i słychać
jak skrzydła
kaleczą niebo do bólu.
1987r., Elbląg
|
